Οστεοχονδρωσία του μαστού στις γυναίκες. σημάδι, αίσθηση. Θεραπεία, φαρμακευτική αγωγή, ασκήσεις

Ανάλογα με το εξάρθρημα, η οστεοχόνδρωση χωρίζεται σε αυχενικούς και οσφυϊκούς τύπους. Ωστόσο, υπάρχει ένας άλλος, πιο σπάνιος και πιο επικίνδυνος τύπος του - η θωρακική οστεοχόνδρωση, τα συμπτώματα της οποίας μπορεί να συγχέονται συχνότερα με στηθάγχη ή καρδιακή προσβολή.

Αν και η ασθένεια εμφανίζεται και στα δύο φύλα, οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες. Με τον έγκαιρο εντοπισμό παραβιάσεων, μπορούν να αποφευχθούν αρνητικές συνέπειες.

Τι είναι η θωρακική οστεοχόνδρωση και πώς εμφανίζεται;

Η οστεοχόνδρωση είναι μια σειρά από χρόνιες εκφυλιστικές-δυστροφικές παθήσεις των μεσοσπονδύλιων δίσκων ή του ιστού του χόνδρου, που οδηγούν σε παραμόρφωση και απώλεια ελαστικότητάς τους.

Ανεξάρτητα από το είδος της νόσου, η απόσταση μεταξύ των σπονδύλων μειώνεται, γεγονός που οδηγεί σε επιπλοκές όπως εξογκώματα ή μεσοσπονδυλικές κήλες. Οι παθολογικές εκδηλώσεις χαρακτηρίζονται συχνά από τσίμπημα των απολήξεων των νευρικών παλμών που προέρχονται από το νωτιαίο μυελό.

Δεδομένου ότι οι επιπτώσεις του στατικού και δυναμικού στρες στην περιοχή του θώρακα είναι σημαντικά χαμηλότερες από ό,τι στο λαιμό και την οσφυϊκή περιοχή, αυτός ο τύπος εμφανίζεται λιγότερο συχνά από άλλους. Σημαντικό ρόλο παίζει η φυσιολογική στερέωση του μυϊκού κορσέ της πλάτης με τη βοήθεια πλευρών.

Η θωρακική οστεοχόνδρωση στις γυναίκες, τα συμπτώματα της οποίας διαφέρουν ελάχιστα από τα συμπτώματα ασθενειών των κοιλιακών οργάνων, είναι δύσκολο να διαγνωστεί, γι' αυτό η σωστή διάγνωση γίνεται συνήθως μόνο σε μεταγενέστερα στάδια.

Οποιοσδήποτε τύπος οστεοχόνδρωσης της θωρακικής περιοχής αναπτύσσεται μαζί με την ανατομή των στοιχείων του μεσοσπονδύλιου δίσκου, μείωση του ύψους τους, η οποία οδηγεί σε περαιτέρω τσίμπημα των νευρικών απολήξεων. Στις πιο προχωρημένες εκδηλώσεις, η παθολογική διαδικασία εξαπλώνεται και σε άλλα μέρη της σπονδυλικής στήλης.

Αιτίες της νόσου

Επί του παρόντος, οι ακριβείς παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της θωρακικής οστεοχόνδρωσης δεν είναι σαφείς. Οι ειδικοί από διάφορους τομείς έχουν εντοπίσει τη σύνδεση πολυάριθμων σημείων που μπορούν να επηρεάσουν πολύπλοκα την εξάπλωση και την εκδήλωση της παθολογικής διαδικασίας.

Άρα οι ένοχοι μπορεί να είναι μηχανικές, ορμονικές, αγγειακές ή άλλου είδους ασθένειες. Με βάση τις μελέτες που πραγματοποιήθηκαν και τα διαγνωστικά μέτρα, εντοπίστηκε η ταυτόχρονη επίδραση πολλών παραγόντων, κοινό χαρακτηριστικό των οποίων είναι το υπερβολικό φορτίο στη σπονδυλική στήλη.

Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι για τέτοιες υπερφορτώσεις είναι:

• Ανενεργός τρόπος ζωής και υπερβολικό βάρος. Η έλλειψη ή η πλήρης απουσία σωματικής δραστηριότητας οδηγεί συχνά σε αποδυνάμωση των μυϊκών δομών στην πλάτη και στους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Η ακατάλληλη οργάνωση του χώρου εργασίας, που συνεπάγεται καθιστική στάση, οδηγεί συχνά στην εμφάνιση αυχενικής οστεοχόνδρωσης, η οποία συχνά εξελίσσεται σε θωρακικό τύπο.

• Ασκήσεις τραυματισμών και δύναμης. Τα υπερβολικά φορτία, ιδιαίτερα η ακατάλληλη τεχνική για την εκτέλεση ασκήσεων δύναμης, συμβάλλουν στην εμφάνιση εκφυλιστικών-δυστροφικών αλλαγών στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Τραυματισμοί ή μώλωπες στη σπονδυλική στήλη μπορούν επίσης να οδηγήσουν στην ανάπτυξη μιας παθολογικής διαδικασίας.
• Έλλειψη σωστής διατροφής, το οποίο περιέχει ιδιαίτερα σημαντικές βιταμίνες και μέταλλα. Η έλλειψη διαφόρων ορυκτών δομών, ιδιαίτερα ασβεστίου, οδηγεί στην καταστροφή της ακεραιότητας του οστικού ιστού.
• Διάφορες ορμονικές μολυσματικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων των τοξικολογικών επιπτώσεων των ρύπων. Σε αυτή την περίπτωση, η οστική απώλεια συμβαίνει λόγω της αλληλεπίδρασης επιβλαβών οργανικών στοιχείων.

Η θωρακική οστεοχόνδρωση στις γυναίκες, τα συμπτώματα της οποίας είναι δύσκολο να διαγνωστούν στα αρχικά στάδια, αναπτύσσεται συχνότερα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Η γέννηση ενός εμβρύου χαρακτηρίζεται από έναν συνδυασμό πολλών λόγων που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της εκφυλιστικής διαδικασίας - υπερβολικό φορτίο στη σπονδυλική στήλη και συνεχή ανάγκη για χρήσιμα μέταλλα και βιταμίνες. Πάνω από το 80% των εγκύων αναφέρουν παρόμοια συμπτώματα.

Παράγοντες κινδύνου

Ο κύριος παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση οστεοχονδρωσίας είναι η κληρονομική προδιάθεση για τη νόσο. Επομένως, εάν εντοπιστούν εκφυλιστικές αλλαγές στους μεσοσπονδύλιους δίσκους σε συγγενείς, είναι απαραίτητο να τηρούνται προληπτικά μέτρα με ολοκληρωμένη εξέταση 1-2 φορές το χρόνο.

Οι ακόλουθοι παράγοντες αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης θωρακικής οστεοχόνδρωσης:

• συγγενείς ανωμαλίες της δομής της σπονδυλικής στήλης, συμπεριλαμβανομένης της χρόνιας έλλειψης νερού και ουσιών που προάγουν την πλαστικότητα της αρθρικής επιφάνειας.
• ασύμμετρη τοποθέτηση ανατομικών κενών των μεσοσπονδύλιων αρθρώσεων.
• Επίπτωση κραδασμών στη σπονδυλική στήλη, ειδικά από παρατεταμένη οδήγηση.
• κάπνισμα και αλκοολισμός?

• ψυχοκοινωνικοί λόγοι, συχνό στρες.
• ηλικία άνω των 45-50 ετών?
• χρόνιες μεταβολικές διαταραχές?
• ανάπτυξη ενδοκρινολογικών παθολογιών.
• θηλυκό

Τα καρδιαγγειακά νοσήματα επηρεάζουν εξίσου την εκδήλωση της οστεοχονδρωσίας. Αυτές οι παθολογίες περιλαμβάνουν συχνότερα τη βλαστική-αγγειακή δυστονία, οι επιπλοκές της οποίας μπορούν να επηρεάσουν όχι μόνο τους θωρακικούς αλλά και τους αυχενικούς σπονδύλους.

Τα πιο χαρακτηριστικά σημάδια

Αν και η οστεοχόνδρωση της θωρακικής περιοχής χαρακτηρίζεται από αιωρούμενα συμπτώματα, στην πράξη εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένα βασικά και πιο τυπικά συμπτώματα.

Γενικές εκδηλώσεις που υποδεικνύουν την ανάπτυξη μιας παθολογικής διαδικασίας σε άνδρες και γυναίκες:

• Μεσοπλεύρια και θωρακική νευραλγία. Χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση εντοπισμένων επώδυνων αισθήσεων στο στήθος. Ανάλογα με το είδος της εκδήλωσης, ο πόνος μπορεί να είναι οξύς ή παλλόμενος. Συχνά υπάρχει συμπίεση που διαταράσσει τη διαδικασία της αναπνοής, οδηγώντας σε συμπτώματα όπως βήχας ή δύσπνοια. Οι επώδυνες αισθήσεις μπορεί επίσης να επεκταθούν στην περιοχή των ωμοπλάτων ή της πλάτης. Τα συμπτώματα αυξάνονται με τη σωματική δραστηριότητα (σκύψιμο, άρση βαρών, άσκηση) ή λανθασμένη στάση του σώματος.
• Δυσάρεστες αισθήσεις στα άκρα ή μεμονωμένα μέρη τους.Σε αυτή την περίπτωση, ο ασθενής αισθάνεται μυρμήγκιασμα που εναλλάσσεται με μούδιασμα στα χέρια ή τα πόδια, ιδιαίτερα στους ώμους, τους καρπούς και τα δάχτυλα. Επιπλέον, μια αίσθηση παγωμένων άκρων, που προκύπτει από τη συμπίεση των νευροαγγειακών απολήξεων, εκδηλώνεται συχνά χωρίς προφανή λόγο.
• Ζαλάδες και συχνοί πονοκέφαλοι. Λόγω των τσιμπημένων νευρικών απολήξεων, μπορεί να εμφανίσετε θολή όραση, πονοκεφάλους ή θολή όραση. Συχνά νιώθετε απίστευτα κουρασμένοι χωρίς λόγο. Οι πονοκέφαλοι εκδηλώνονται ως πιεστικός πονοκέφαλος που επιδεινώνεται με τη λανθασμένη στάση του σώματος.

Μια σοβαρή μορφή της νόσου οδηγεί σε διάφορες παθολογικές διαταραχές της φυσιολογικής κυκλοφορίας του αίματος σε όλα τα μέρη της σπονδυλικής στήλης, συμπεριλαμβανομένης της πυελικής περιοχής. Για το λόγο αυτό, οι ασθενείς συχνά παραπονιούνται για προβλήματα με την αρτηριακή πίεση, η οποία χαρακτηρίζεται από απότομη αύξηση ή μείωση.

Τα νευρολογικά συμπτώματα μπορεί να μην εμφανιστούν αμέσως. Ως εκ τούτου, τα σημάδια που προηγούνται του αρχικού σταδίου της νόσου περιλαμβάνουν πόνο κατά το περπάτημα, καθώς και αίσθημα δυσκαμψίας κατά την κίνηση. Τα συμπτώματα μπορεί να υποχωρήσουν και να μην ενοχλούν τον ασθενή για εβδομάδες.

Με την ταυτόχρονη ανάπτυξη θωρακικής και αυχενικής οστεοχόνδρωσης, υπάρχει αίσθηση ξένου σώματος στην αναπνευστική οδό, η εκδήλωση του οποίου αυξάνεται με τη σωματική καταπόνηση ή την κανονική περιστροφή του σώματος.

Άτυπα συμπτώματα

Εκτός από τα τυπικά συμπτώματα που υποδεικνύουν την παρουσία θωρακικής οστεοχόνδρωσηςΤμήμα, στην ιατρική πρακτική υπάρχουν επίσης άτυπα σημάδια της νόσου:

• Επώδυνα συμπτώματα στην περιοχή της καρδιάς. Σε αυτή την περίπτωση, τα συμπτώματα μοιάζουν περισσότερο με καρδιακές παθήσεις, όπως καρδιακή προσβολή ή στηθάγχη. Ο πόνος αισθάνεται θαμπός ή πόνος και μπορεί να διαρκέσει για μήνες. Ωστόσο, κανένα αγγειακό φάρμακο δεν φέρνει καμία βελτίωση και τα αποτελέσματα του ΗΚΓ δεν δείχνουν ανωμαλίες.

• Ενόχληση στους μαστικούς αδένες. Τις περισσότερες φορές εκδηλώνεται στις γυναίκες, η οποία χαρακτηρίζεται από βασανιστικές οδυνηρές αισθήσεις. Συχνά μπορεί να συγχέεται με ασθένειες των μαστικών αδένων. Σε αυτή την περίπτωση απαιτείται πιο λεπτομερής διάγνωση.
• Σημειακές κράμπες και πόνος στην κοιλιακή κοιλότητα. Χαρακτηρίζεται από τυπικά σημεία διαφόρων παθολογικών διεργασιών στα όργανα της γαστρεντερικής οδού, οι οποίες συχνά συγχέονται με γαστρίτιδα, έλκη ή χολοκυστίτιδα. Ενισχύεται με σωματικές κινήσεις.

Οι ειδικοί εντόπισαν επίσης δύο σημάδια θωρακικής οστεοχόνδρωσης, τα οποία, όταν ανιχνευθούν, μπορούν να υποδεικνύουν αμέσως την ανάπτυξη της νόσου - το λεγόμενο dorsago και dorsalgia.

Το Dorsago είναι ένας πολύ οξύς και έντονος πόνος στην περιοχή του θώρακα που αυξάνεται όταν στέκεστε όρθιος ή γυρίζετε το σώμα. Τις περισσότερες φορές εμφανίζεται στο φόντο μιας μακράς ξαπλώστρας ή καθιστικής θέσης.

Σε αυτή την περίπτωση, η αίσθηση του πόνου μπορεί να είναι τόσο έντονη που να είναι δύσκολο για τον ασθενή να αποκαταστήσει την κανονική αναπνοή. Συχνά συνοδεύεται από υπερβολική μυϊκή ένταση και δυσκαμψία στην κίνηση. Το Dorsago έχει πάντα βραχυπρόθεσμο χαρακτήρα.

Η ραχιαλγία είναι μια μακροχρόνια, ήπια προσβολή πόνου στην περιοχή των παθολογικά αλλοιωμένων μεσοσπονδύλιων δίσκων. Εμφανίζεται το βράδυ και τη νύχτα με ξαφνικές κάμψεις ή βαθιές αναπνοές. Τα συμπτώματα μπορεί να διαρκέσουν από μια εβδομάδα έως αρκετούς μήνες.

Χαρακτηριστικά της θωρακικής οστεοχονδρωσίας στις γυναίκες

Αν και τα σημάδια κάθε τύπου οστεοχονδρωσίας είναι τα ίδια σε άνδρες και γυναίκες, στην πράξη υπάρχουν ορισμένα παθολογικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται άμεσα με τη φυσιολογική δομή του σώματος.

Δημοφιλείς συμπτωματικές διαφορές στις γυναίκες:

• η εκδήλωση των πρώτων συμπτωμάτων της θωρακικής οστεοχονδρωσίας εμφανίζεται αργότερα από ό,τι στους άνδρες, η οποία σχετίζεται με τη δράση της αναλγητικής γυναικείας ορμόνης οιστρογόνου.
• άμεση εξάρτηση της εμφάνισης συμπτωμάτων από τον εμμηνορροϊκό κύκλο και την εμμηνόπαυση.
• συχνή μετάβαση της οστεοχονδρωσίας σε άλλες παθολογικές εκδηλώσεις.
• Συνοδεία τυπικών συμπτωμάτων της νόσου με νευρικές βλάβες και ορμονικές αλλαγές, η οποία εμφανίζεται αρκετά σπάνια στους άνδρες.
• η παρουσία συνεχών πονοκεφάλων, ανεξάρτητα από τον τύπο της βλάβης.

Ένα ενδιαφέρον και ελάχιστα ερευνημένο γεγονός είναι ότι κατά τη διάρκεια της οστεοχόνδρωσης της θωρακικής και οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, οι γυναίκες μπορεί να εμφανίσουν αυξημένη σεξουαλική επιθυμία που προκαλείται από την παραγωγή οιστρογόνων. Ταυτόχρονα, η λίμπιντο στους άνδρες σχεδόν πάντα χαρακτηρίζεται από μείωση ή πλήρη απώλεια λειτουργίας, η οποία οφείλεται σε διαταραχή της παροχής αίματος στον ιστό του προστάτη.

Βαθμοί θωρακικής οστεοχόνδρωσης

Η οστεοχόνδρωση της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης συνήθως χωρίζεται σε διάφορα στάδια με βάση την πορεία της νόσου και τη σοβαρότητα των εκφυλιστικών διαταραχών των μεσοσπονδύλιων δίσκων.

Στην πράξη υπάρχουν 4 στάδια της νόσου:

1. Πρώτο στάδιο. Χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση ρωγμών στον ιστό του ινώδους δακτυλίου, οι οποίες οδηγούν στη διείσδυση του πολφικού πυρήνα στα εσωτερικά του τοιχώματα. Ως αποτέλεσμα, χάνεται η ελαστικότητα των μεσοσπονδύλιων δίσκων και μπορεί να εμφανιστούν εξογκώματα. Ανάλογα με τα φυσιολογικά χαρακτηριστικά, ο πόνος υπάρχει ή απουσιάζει. Συχνά παρατηρείται μια αντανακλαστική ένταση στον μυϊκό ιστό.
2. Δεύτερο στάδιο. Χαρακτηρίζεται από περαιτέρω εξέλιξη της νόσου, οδηγώντας σε επιπλοκές όπως μείωση του ύψους των μεσοσπονδύλιων δίσκων, η ελαστικότητα των οποίων χάνεται ακόμη περισσότερο. Υπάρχει κινητικότητα μεταξύ μεμονωμένων σπονδύλων, η οποία οδηγεί στην ανάπτυξη βουβωνοκήλης. Ο πόνος εντείνεται και εξαπλώνεται σε άλλα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των νευρολογικών επιπλοκών.
3. Τρίτο στάδιο. Ο ινώδης δακτύλιος χαρακτηρίζεται από πλήρη ρήξη, που χαρακτηρίζεται από την πλήρη έξοδο του πολφικού πυρήνα πέρα από τα όριά του. Σχηματίζονται μεσοσπονδύλιοι κήλες, οι οποίες οδηγούν σε νευροαγγειακές και μυϊκές παθήσεις. Σε αυτό το στάδιο μπορεί ήδη να διαγνωστεί σκολίωση ή κύφωση. Συχνά υπάρχουν προβλήματα με την ευαισθησία των άκρων και ακόμη και πλήρες μούδιασμα.
4. Τέταρτο στάδιο. Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι χάνουν εντελώς την ελαστικότητά τους και οι ιστικές δομές που περιβάλλουν τη σπονδυλική στήλη καταστρέφονται. Ξεκινά η δυστροφία του οστικού ιστού και των σπονδύλων. Τα νευρολογικά συμπτώματα είναι έντονα και ο ασθενής δεν μπορεί να κάνει χωρίς υποστηρικτική φαρμακευτική αγωγή.

Εκτός από τα κύρια στάδια της οστεοχονδρωσίας της θωρακικής περιοχής, οι ειδικοί προσδιορίζουν μια πρόσθετη ταξινόμηση που καθιστά δυνατή την αξιολόγηση της μεταβλητότητας της βλάβης στις νευρικές απολήξεις.

Ανάμεσά τους υπάρχουν 3 τύποι:

• συμπίεση?
• Αντανάκλαση;
• μυοπροσαρμοστικός.

Διάγνωση

Η θωρακική οστεοχόνδρωση στις γυναίκες, τα σημάδια της οποίας δεν είναι εμφανή, είναι πιο συχνά δύσκολο να διαγνωστεί. Με βάση αυτό, ένας ειδικός μπορεί να συνταγογραφήσει πολλές σύνθετες διαγνωστικές μεθόδους ταυτόχρονα, παρέχοντας έτσι μια πλήρη διάγνωση Για να αξιολογήσετε την κατάσταση του ασθενούς:

• Ακτινογραφία της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Επιτρέπει την αξιολόγηση της γενικής κατάστασης των μεσοσπονδύλιων δίσκων, τον προσδιορισμό της παρουσίας και του μεγέθους των οστικών αυξήσεων και την ακριβή μέτρηση του μήκους των σπονδύλων. Αυτή η μέθοδος επιτρέπει επίσης τον εντοπισμό διαφόρων δυστροφικών παθολογιών, συμπεριλαμβανομένων των κηλών και των εξογκωμάτων.

• Ηλεκτρομυογραφία. Συνταγογραφείται για νευρολογικά συμπτώματα όπως συχνή ζάλη, ξαφνικές αλλαγές στην πίεση και σοβαρές κρίσεις ημικρανίας.
• Εργαστηριακή έρευνα. Σας επιτρέπουν να προσδιορίσετε με ακρίβεια το περιεχόμενο διαφόρων χημικών δομών στο σώμα, συμπεριλαμβανομένου του ασβεστίου, του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων και πολλά άλλα. Αυτός ο τύπος περιλαμβάνει: μια γενική εξέταση ούρων, μια βιοχημική εξέταση για τα κύτταρα του αίματος και μια εξέταση ορού αίματος.
• Δισκογραφία. Επιτρέπει την ακριβή αναγνώριση των περιγραμμάτων του πολφού. Πιο συχνά εκτελείται χρησιμοποιώντας σκιαγραφικό.
• Διερεύνηση παραβάσεων Αγωγιμότητα των νευρικών απολήξεων.

Εκτός από τις βασικές διαγνωστικές μεθόδους, μπορεί να συνταγογραφηθούν στον ασθενή εξετάσεις όπως μαγνητική τομογραφία ή αξονική τομογραφία, οι οποίες παρέχουν μια πολύ πιο ακριβή εκτίμηση της εξέλιξης της παθολογικής διαδικασίας. Το ηλεκτροκαρδιογράφημα χρησιμοποιείται επίσης συχνά εάν η ένδειξη είναι ύποπτη για καρδιαγγειακή νόσο.

Δεδομένου ότι η παθολογική διαδικασία μπορεί να μιμηθεί διάφορες ασθένειες, ο ασθενής συχνά συνταγογραφείται μια πρόσθετη ομάδα εξετάσεων - από μυελογραφία έως γαστροσκόπηση.

Μέθοδοι θεραπείας

Η θεραπεία οποιουδήποτε τύπου οστεοχονδρωσίας πραγματοποιείται σε εξωτερική βάση. Μόνο σε περίπτωση επιπλοκών ή αφόρητου πόνου συνταγογραφείται ανάπαυση στο κρεβάτι για 3-4 ημέρες.

Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι με την οστεοχονδρωσία εμφανίζονται μη αναστρέψιμες διαταραχές που δεν μπορούν να εξαλειφθούν.

Για το λόγο αυτό, η έγκαιρη διάγνωση της παθολογικής διαδικασίας σάς επιτρέπει να επιλέξετε την πιο ικανή θεραπεία που θα αποτρέψει τη μελλοντική ανάπτυξη πιθανών επιπλοκών και θα μεταφέρει την παθολογία στο στάδιο της ύφεσης.

Οποιοδήποτε θεραπευτικό αποτέλεσμα που αποσκοπεί στη θεραπεία της οστεοχόνδρωσης πρέπει να είναι πολύπλοκο και να συνδυάζει διάφορες μεθόδους θεραπείας. Αυτό καταπολεμά τα σημάδια της νόσου πιο αποτελεσματικά και αποτρέπει περαιτέρω εκφυλιστικές και καταστροφικές αλλαγές στον οστικό ιστό και στους μεσοσπονδύλιους δίσκους.

Η χειρουργική επέμβαση απαιτείται μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις - στην ανάπτυξη κήλης ή άλλων, πιο επικίνδυνων επιπλοκών.

Η αυτοθεραπεία αντενδείκνυται. Κάθε μία από τις μεθόδους θεραπείας που περιγράφονται πρέπει να συντονίζεται με τον θεράποντα ιατρό ή άλλο ειδικό. Κάθε προτεινόμενος τύπος θεραπείας έχει τις δικές του αντενδείξεις που μπορούν να προκαλέσουν μακροπρόθεσμη βλάβη στον ασθενή.

Φαρμακευτική θεραπεία

Η φαρμακευτική θεραπεία είναι η βάση της θεραπείας και πρέπει να διεξάγεται χωρίς αποτυχία.

Η βάση αυτής της θεραπείας είναι η χρήση των ακόλουθων φαρμάκων:

• από του στόματος – κουφέτα, κάψουλες.
• Ένεση – ενέσεις στο δέρμα, τη φλέβα ή τους μυς.
• Προϊόντα εξωτερικής χρήσης – διαλύματα, αλοιφές, τζελ.

Η θεραπεία με φάρμακα σάς επιτρέπει να σταματήσετε την ανάπτυξη της παθολογικής διαδικασίας, να εξαλείψετε τον πόνο και επίσης να χαλαρώσετε τον τεταμένο μυϊκό ιστό. Ορισμένες ομάδες φαρμάκων βελτιώνουν το μεταβολισμό, αν είναι δυνατόν αποκαθιστούν τον προηγουμένως κατεστραμμένο ιστό του χόνδρου και της επιφάνειας των οστών και βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος.

Το σχέδιο θεραπείας δημιουργείται μεμονωμένα με βάση τις επιπλοκές και τα συμπτώματα. Ταυτόχρονα, ορισμένα είδη φαρμάκων είναι γενικής φύσεως και συνταγογραφούνται χωρίς αποτυχία, ανεξάρτητα από τα χαρακτηριστικά του ασθενούς.

Ο παρακάτω πίνακας περιγράφει τις κύριες ομάδες φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων των λεπτομερών περιγραφών και των αποτελεσμάτων τους:

Φαρμακολογική ομάδα	Περιγραφή και μέθοδοι επιρροής
Μη ναρκωτικά αναλγητικά	Ανήκουν στην ομάδα των παυσίπονων που μπορούν να εξαλείψουν διάφορες δυσάρεστες αισθήσεις. Αυτά είναι σχετικά ήπια φάρμακα που δεν μπορούν να βοηθήσουν με έντονο πόνο. Διατίθεται με τη μορφή ενέσεων (ταχείας δράσης με μικρή διάρκεια δράσης) και δισκίων (αργής δράσης με μεγαλύτερη διάρκεια δράσης).
Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ)	Σας επιτρέπουν να εξαλείψετε γρήγορα την ανάπτυξη της φλεγμονώδους διαδικασίας και να ανακουφίσετε τον πόνο. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αυξήσουν την κινητικότητα της αρθρομυϊκής επιφάνειας. Διατίθεται σε δισκία, ενέσεις και αλοιφές. Είναι τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα, αλλά έχουν μια ολόκληρη σειρά παρενεργειών, ειδικά σε έγκυες γυναίκες. Η θεραπεία διαρκεί κατά μέσο όρο 1-2 μήνες.
Μυοχαλαρωτικά	Λέγεται ότι ανακουφίζει από μυϊκούς σπασμούς και έχει αναλγητικό αποτέλεσμα. Συνήθως χρησιμοποιείται αντί για ΜΣΑΦ λόγω της απουσίας σοβαρών αντενδείξεων και παρενεργειών. Η θεραπεία σε αυτή την περίπτωση διαρκεί περίπου 3 μήνες, τα πρώτα αποτελέσματα παρατηρούνται μετά από μια εβδομάδα χρήσης.
Χονδροπροστατευτικά	Προωθεί την αναγέννηση του ιστού της άρθρωσης του χόνδρου και βοηθά στην αποκατάσταση της προηγούμενης ελαστικότητας των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Διατίθεται με τη μορφή αλοιφών, ενέσεων ή δισκίων. Αν και η θεραπεία είναι αποτελεσματική, διαρκεί αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα - κατά μέσο όρο, αρκετά χρόνια ή περισσότερο.
Συμπλέγματα βιταμινών και μετάλλων	Τα σκευάσματα που βασίζονται σε δομές βιταμινών συμβάλλουν στην αποκατάσταση των ιστών και στην ομαλοποίηση του μεταβολισμού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούν να εξαλείψουν τα συμπτώματα νευρολογικών παθήσεων. Χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα.
Φάρμακα που προάγουν την αγγειοδιαστολή	Έχουν θετική επίδραση στις μεταβολικές διεργασίες στο σώμα, μειώνουν τον μυϊκό τόνο και αποκαθιστούν τη φυσική αγγειακή κυκλοφορία. Η θεραπεία διαρκεί έως και 1 μήνα, ανάλογα με τα ατομικά χαρακτηριστικά του ασθενούς.

Εάν οι κύριες ομάδες φαρμάκων δεν δείχνουν κανένα αποτέλεσμα, ο ασθενής συνταγογραφείται αποκλεισμούς ενέσεων, η εφαρμογή των οποίων πρέπει να πραγματοποιείται αυστηρά από ειδικό. Εάν η τεχνική εφαρμογής είναι σωστή, θα υπάρξει βελτίωση αμέσως μετά την ένεση.

Φυσικοθεραπεία

Η φυσιοθεραπεία για τη θωρακική οστεοχόνδρωση είναι μια από τις πιο αποτελεσματικές μεθόδους θεραπευτικής παρέμβασης. Το κύριο χαρακτηριστικό κάθε φυσιοθεραπευτικής μεθόδου είναι η εντοπισμένη θεραπευτική της δράση, η οποία δεν επηρεάζει άλλους σημαντικούς ιστούς και όργανα. Αυτό επιτρέπει τη χρήση φυσιοθεραπείας για έγκυες γυναίκες, ηλικιωμένους και παιδιά.

Βασικές φυσιοθεραπευτικές μέθοδοι:

• Μέθοδος κρουστικών κυμάτων. Χαρακτηρίζεται από τη δράση ενός κατευθυνόμενου ακουστικού κύματος στον οστικό και μυϊκό ιστό της θωρακικής περιοχής. Σας επιτρέπει να ανακουφίσετε τον πόνο, να επιταχύνετε τη διαδικασία αποκατάστασης και να βελτιώσετε την κυκλοφορία του αίματος.
• Εκτονωτική θεραπεία. Είναι μια ήπια μέθοδος χαλάρωσης που χρησιμοποιεί το φυσικό τέντωμα της σπονδυλικής στήλης χρησιμοποιώντας ειδικά κεκλιμένα στρώματα. Έχει αποτελεσματικό αποτέλεσμα «εκφόρτωσης» στους μεσοσπονδύλιους δίσκους.
• Θεραπεία με μαγνητικό πεδίο. Εφαρμογή ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων χαμηλής συχνότητας. Εξαλείφει τις φλεγμονώδεις διεργασίες στους δυστροφικούς ιστούς και ανακουφίζει από τον πόνο και τους μυϊκούς σπασμούς.
• Διαδικασία υπερήχων. Η έκθεση σε ένα δονούμενο υπερηχογραφικό πεδίο επιτρέπει τη μείωση των επώδυνων συμπτωμάτων και εξασφαλίζει αποτελεσματικότερη απορρόφηση του φαρμάκου.

Ο βελονισμός, η θεραπεία με λέιζερ και η θεραπεία με χαλαζία λειτουργούν επίσης καλά. Όλες οι μέθοδοι φυσιοθεραπείας δεν μπορούν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις σε ένα άτομο ή να επιδεινώσουν τις υπάρχουσες ασθένειες.

Χειροκίνητη θεραπεία και μασάζ

Ένας σωστά επιλεγμένος ειδικός στον τομέα της χειρωνακτικής θεραπείας μπορεί να έχει θετική επίδραση στη φυσιολογική κατάσταση ενός ασθενούς με οστεοχόνδρωση. Έτσι, με τη βοήθεια ειδικών τεχνικών, είναι δυνατό να ανακουφιστεί σημαντικά ο πόνος, να εξασφαλιστεί η κυκλοφορία του αίματος στον επώδυνο ιστό και να εξαλειφθούν οι σπασμοί των ιστών-μυών.

Η πιο δημοφιλής τεχνική σήμερα είναι η μετα-ισομετρική μυϊκή χαλάρωση. Αυτή η μέθοδος χαρακτηρίζεται από τέντωμα των μυών που ακολουθείται από χαλάρωση.

Η θωρακική οστεοχόνδρωση στις γυναίκες, τα συμπτώματα της οποίας αντιμετωπίζονται με διάφορες μεθόδους, ανταποκρίνεται καλά στη θεραπεία μασάζ, ειδικά σε τύπους πλαστικών και δονήσεων. Μπορείτε να το κάνετε στο σπίτι, αλλά είναι καλύτερο να χρησιμοποιήσετε τις υπηρεσίες ειδικών για να επιτύχετε το πιο αποτελεσματικό αποτέλεσμα. Το μασάζ πρέπει να ολοκληρώνεται σε μαθήματα διάρκειας αρκετών εβδομάδων.

Κινητική θεραπεία

Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, οι ειδικοί δεν συμφωνούν σχετικά με το αν αξίζει να κάνετε ένα σύνολο ασκήσεων κατά τη διάρκεια των παροξύνσεων της θωρακικής οστεοχόνδρωσης. Ωστόσο, η θεραπεία άσκησης τη στιγμή της ύφεσης και ως προληπτικό μέτρο έχει αποτελεσματική επίδραση στο γενικό τόνο του ασθενούς και ενισχύει τους αδύναμους μυς της σπονδυλικής στήλης. Υπάρχουν πολλά παρόμοια συγκροτήματα.

Τυπικές ασκήσεις είναι:

• Ξαπλώστε ανάσκελα, τα χέρια πίσω από το κεφάλι σας.Σηκώστε το στήθος σας όσο πιο ψηλά γίνεται και μείνετε σε αυτή τη θέση για 8-10 δευτερόλεπτα. Στη συνέχεια επιστρέψτε στην αρχική θέση. Επαναλάβετε αυτό τουλάχιστον 10 φορές σε 2 προσεγγίσεις.

• Όρθια θέση, τα πόδια ανοιχτά στο πλάτος των ώμων. Εκτελέστε πολλές κάμψεις προς τα εμπρός, πίσω και στο πλάι 10-15 φορές. Με την κατάλληλη τεχνική, η άσκηση βοηθά στο τέντωμα του μυϊκού ιστού, το οποίο βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος.
• Θέση «στα τέσσερα». Προσπαθήστε να λυγίσετε την πλάτη σας όσο πιο χαμηλά γίνεται και να γέρνετε το κεφάλι σας προς τα πίσω. Πρέπει να μείνετε σε αυτή τη θέση για τουλάχιστον 5-8 δευτερόλεπτα και μετά να επιστρέψετε στην αρχική θέση. Επαναλάβετε αυτό 15 φορές για 2 προσεγγίσεις.

Σχεδόν όλα τα συγκροτήματα θεραπείας άσκησης δεν έχουν υψηλό επίπεδο πολυπλοκότητας. Ωστόσο, ορισμένες αντενδείξεις μπορεί να επιδεινώσουν την κατάσταση του ασθενούς. Αυτά περιλαμβάνουν εξογκώματα, κήλες ή φλεγμονές. Εάν αισθάνεστε αδιαθεσία ή πονάτε, η θεραπεία άσκησης θα πρέπει να διακοπεί.

Πρόγνωση

Η οστεοχόνδρωση οποιουδήποτε τύπου χαρακτηρίζεται από μια μεταβλητή πορεία της νόσου, στην οποία οι περίοδοι ύφεσης εναλλάσσονται με περιόδους έξαρσης των επώδυνων συμπτωμάτων. Με την έγκαιρη έναρξη της θεραπείας, κάθε τύπος εκφυλιστικής νόσου, συμπεριλαμβανομένων των παθήσεων του μαστού, χαρακτηρίζεται από ευνοϊκή πρόγνωση τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες.